Халықты әлеуметтік қолдау жөніндегі белсенді шаралардың арқасында 2001-2020 жылдар кезеңінде ...
Халықты әлеуметтік қолдау жөніндегі белсенді шаралардың арқасында 2001-2020 жылдар кезеңінде Қазақстанда кедейлік деңгейі, яғни табысы ең төменгі күнкөріс деңгейінен төмен халықтың үлесі 46,7%-дан 5,3%-ға дейін төмендеді. Әлеуметтік саясаттың негізгі міндеті және оның тиімділігінің басты өлшемі Қазақстан халқының әл-ауқатын ұдайы арттыру болып табылады. Елдегі кедейлік деңгейінің серпінді төмендеу үрдісі 2000-2005 жылдар кезеңінде қолданыста болған республикалық бағдарламаларды іске асырудың нәтижесі болды. Бұл үдерісте 2002 жылы күшіне енген «Мемлекеттік атаулы әлеуметтік көмек туралы» Заңның қабылдануы ерекше рөл атқарды. Бұл құжатта қандай да бір объективті себептерге (жасына, уақытша еңбекке жарамсыздығына, денсаулық жағдайына, жұмыстың болмауына және т.б.) байланысты өз тыныс – тіршілігі үшін жағдайларды қамтамасыз етуде қиындық көріп отырған табысы аз азаматтарға атаулы әлеуметтік көмек көрсету көзделеді. Елдің индустриялық дамудың жаңа кезеңіне өтуі жағдайында қолданыстағы ең төменгі әлеуметтік стандарттарды қайта қарау, АӘК күшейту, енжар көмектен өмірлік қиын жағдайды еңсеру үшін отбасылардың еңбек белсенділігі мен күш-жігерін ынталандыратын белсенді саясатқа көшу қажеттілігі қалыптасты. https://www.gov.kz/.../enbek/press/news/details/271973...
***
Благодаря активным мерам по социальной поддержке населения за период с 2001 по 2020 годы уровень бедности в Казахстане, то есть доля населения с доходами ниже прожиточного минимума снизилась с 46,7% до 5,3%. Основной задачей социальной политики и главным критерием ее эффективности является неуклонное повышение благосостояния народа Казахстана. Тенденция динамичного снижения уровня бедности в стране стала результатом реализации республиканских программ, которые действовали в период с 2000 по 2005 годы. Особую роль этом процессе сыграло принятие закона «О государственной адресной социальной помощи», вступившего в действие в 2002 году. Этим документом предусматривается оказание адресной соцпомощи малообеспеченным гражданам, которые в силу тех или иных объективных причин (возраста, временной нетрудоспособности, состояния здоровья, отсутствия работы и т. д.) испытывают трудности в обеспечении условий для собственной жизнедеятельности. В условиях перехода страны к новой стадии индустриального развития сложилась необходимость пересмотра действующих минимальных социальных стандартов, усиление АСП, переход от пассивной помощи к активной политике, стимулирующей трудовую активность и усилия семей для преодоления трудной жизненной ситуации. https://www.gov.kz/.../enbek/press/news/details/271973...