Тұмшаланған сезім

Қаншама күндер өтер

Түнекте жүргендей жыбырлап

Қаншама түндер өтер

Ешбір мәнсіз қыбырлап

Қаншама ойлар қалады айтылмай

Болса дағы тындайтын жандар

Қаншама сезім басылады

Ұшып – жанып жатпай

Қаншама рет сабырға шақырамын

Өзімді ‘жәй’, қой-қойлап

Қаншама рет ұшақты көре

Елес болып келеді сенің құшағың

Бірақ өтер күндер

Артынан зулар түндер

Еріксіз тұмшалаған сезімім

Өзге жанның аялауымен қайта самғар