Тұмшаланған сезім
Қаншама күндер өтер
Түнекте жүргендей жыбырлап
Қаншама түндер өтер
Ешбір мәнсіз қыбырлап
Қаншама ойлар қалады айтылмай
Болса дағы тындайтын жандар
Қаншама сезім басылады
Ұшып – жанып жатпай
Қаншама рет сабырға шақырамын
Өзімді ‘жәй’, қой-қойлап
Қаншама рет ұшақты көре
Елес болып келеді сенің құшағың
Бірақ өтер күндер
Артынан зулар түндер
Еріксіз тұмшалаған сезімім
Өзге жанның аялауымен қайта самғар